Bir av tüfeğiyle yapılan tek atışın saçma taneleri, tek bir hareketle birden fazla hukuki netice doğurabilir: hedef alınan kişi ölebilir, atışın dağılmasıyla olay yerinde bulunan üçüncü kişiler yaralanabilir. Bu durumda fail, yalnızca kasten öldürme suçundan mı cezalandırılır, yoksa ölümün yanında her yaralanma neticesi için ayrıca olası kastla yaralama suçundan da mı hüküm kurulur? Sorunun cezası, 5237 sayılı TCK’nın 44. maddesinde düzenlenen farklı neviden fikri içtima kurumuna bağlıdır: İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır. Ancak kasten öldürme ve kasten yaralama suçlarının bu kuralın dışında tutulup tutulmadığı, TCK’nın 43. maddesinin 3. fıkrasındaki istisna nedeniyle uygulamada uzun süredir tartışma konusu olmuştur.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 28.01.2020 günü ikinci müzakere ile çözümlendiği 2019/350 E., 2020/30 K. sayılı kararda bu tartışmayı sonuçlandırmıştır. 1. Ceza Dairesi ile direnme kararı arasındaki uyuşmazlığın birinci konusu olan haksız tahrik ve TCK 53 uygulaması oy birliğiyle, ikinci konusu olan TCK 44 fikri içtima uygulaması ise oy çokluğuyla çözülmüş; sanığın tek atışla ölüm ve yaralanma neticelerinin oluştuğu olayda en ağır suç olan kasten öldürme suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi yönünde karar verilmiştir. Aşağıdaki derleme, karar metnine sadık kalarak olayı, çoğunluk çözümünü ve karşı oy görüşlerini nötr bir dille ele almaktadır.
Kaynak karar (maskelemiş nüsha): yargitay-cgk-2019-350-2020-30-maskeli.pdf — kişisel veriler kısaltılmış, künye birebirdir.
Olay, hükümler ve uyuşmazlık
Karara konu olayda, gece saatlerinde bir gazinonun önünde çıkan kavganın ardından sanık, olay yerinden ayrılıp bir arkadaşının evinden aldığı av tüfeğiyle geri dönmüş, motosikletini yolun karşısına park ettikten sonra orta refüjü geçerek gazinonun önünde duran maktule hedef alarak bir el ateş etmiştir. Polislerin müdahalesi üzerine sanığın ikinci kez ateş edemeden etkisiz hâle getirildiği olayda, uzak atış mesafesinden yapılan atışa konu saçma tanelerinin isabet ettiği maktul, kaburga kırıklarıyla birlikte iç organ delinmesinden kaynaklanan iç kanama sonucu ölmüş; aynı atışın saçma taneleri olay yerinde bulunan iki kişinin de yaralanmasına neden olmuştur.
İlk derece mahkemesince kurulan hükümde sanığın kasten öldürme suçundan TCK’nın 81/1, 29/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; yaralanan iki kişiye yönelik eylemlerinin olası kastla yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek TCK’nın 86/1, 21/2, 86/3-e ve 62/1. maddeleri uyarınca iki kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Yerel mahkeme, olası kastla yaralama hükümlerine ilişkin bozma nedenlerine uymayarak direnme kararı vermiştir. Uyuşmazlık, 1. Ceza Dairesi ile yerel mahkemenin direnme kararı arasında oluşmuştur.
Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar iki konuda toplanmıştır. Birinci uyuşmazlık, sanık hakkında kasten öldürme suçu bakımından haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığıdır. Kurul, ilk haksız hareketin sanık tarafından geldiğini, maktulün sanığa silah dayayarak tehdit ettiğinin o sırada gazinoda bulunan tanıklar ile sanığın arkadaşlarınca doğrulanmadığını, karşılıklı tepkide orantısızlık bulunmadığını ve etki-tepki arasındaki dengenin sanık lehine bozulmadığını değerlendirerek haksız tahrik hükmünün uygulanmasında isabet bulunmadığı sonucuna varmıştır. Ayrıca direnme kararına konu mahkûmiyet hükümlerinden sonra yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı iptal kararı gözetilerek TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmuştur. Bu uyuşmazlık yönünden bozma oy birliğiyle karara bağlanmıştır.
İkinci uyuşmazlık ise olası kastla yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinde temel cezanın en üst hadden tayin edilmesinin isabetli olup olmadığına ilişkin görünmekte ise de, öncelikle olayda TCK’nın 44. maddesi gereğince fikri içtima şartlarının bulunup bulunmadığı, bu bağlamda kasten öldürme suçunun yanında ayrıca olası kastla yaralama suçunun oluşup oluşmayacağının belirlenmesi gerekmektedir.
TCK 43/3 istisnası neden 44. maddeye uygulanmaz
TCK’nın 43. maddesinin 3. fıkrasında; “Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz” hükmüne yer verilmiştir. Bu istisna, zincirleme suç hükümleri ile aynı neviden fikri içtima kuralının (43/2) bu suçlarda uygulanmayacağını, dolayısıyla failin mağdur sayısınca ayrı ayrı cezalandırılacağını kabul eder. Kurulun değerlendirmesine göre benzer bir istisna hükmü, TCK’nın 44. maddesindeki farklı neviden fikri içtima düzenlemesinde yer verilmemiştir. Bu nedenle aynı fiille 43/3’te sayılan suçlarla birlikte başka bir suçun işlenmesi hâlinde, farklı neviden fikri içtima hükümleri gereğince en ağır suçtan ceza verilecektir.
Çoğunluk, bu sonuca kanunilik ilkesi üzerinden ulaşır. Suç ve ceza içeren hükümlerin uygulanmasında kıyas yapılamayacağı, bu hükümlerin kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamayacağı TCK’nın 2. maddesinde açıkça düzenlenmiştir. Roma Hukukundan kaynaklanan “istisnalar geniş yorumlanamaz” ilkesi paralelinde, genel kurallara istisna oluşturan hükümlerin öngörüldüğü süre ve olaylar dışında uygulanamayacağı kabul edilir; kıyas veya genişletici yorum yoluyla, hakkında düzenleme olmayan bir ceza hukuku konusunda kişi hak ve hürriyetlerinin aleyhine uygulama geliştirilemez. Lehe olan bir yorum ise mümkündür: TCK 44, sanık yararına kabul edilmiş bir düzenleme niteliğindedir ve kanunda açıkça istisna öngörülmediği sürece uygulanması kanunilik ilkesiyle uyumludur.
Çözümün ikinci ayağı, neticenin hukukî niteliğidir. 5237 sayılı TCK sisteminde netice, fiilin bir alt unsuru değil, fiilden ayrı olarak suçun maddi unsurlarından biridir; 44. maddesindeki “fiil” ile kastedilen “hareket”tir. Buna göre tek hareketin meydana getireceği neticeler birden fazla olsa bile bu durum, fikri içtima hükümlerinin uygulanması önünde engel teşkil etmez. Sanığın maktule yönelik doğrudan öldürme kastına karşılık, üçüncü kişilere yönelik eyleminin olası kast kapsamında değerlendirilmesi de bu ayrımın somut yansımasıdır. “Tek fiil–çok netice” hâli tam da TCK 44’ün düzenleme alanıdır: Hukuki anlamda tek bir fiille ölüm ve yaralanma neticelerinin birlikte gerçekleşmesi, farklı suçların oluşması anlamına gelir ve fail bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır.
CGK’nın içtihat hattı
Öldürmeye teşebbüs + olası kastla yaralama
Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 03.12.2013 tarih ve 1569-575 sayı ile verilen kararda; katılana öldürme kastıyla bir el ateş eden sanığın, araya giren mağduru olası kastla yaraladığı olayda TCK’nın 44. maddesi gereğince fikri içtima şartlarının oluştuğu, bu nedenle sanığın hem kasten öldürme suçuna teşebbüsten hem de olası kastla yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmiştir. Benzer şekilde 18.10.2018 tarihli ve 158-444 sayılı, 05.02.2019 tarihli ve 310-62 sayılı kararlarda ise; av tüfeğiyle bir el ateş eden sanığın, öldürmeyi kastettiği kişi dışında aynı atışla bir başkasını yaraladığı olayda, TCK’nın 44. maddesi gereğince fikri içtima şartlarının oluştuğu, sanık hakkında meydana gelen suçların en ağırı olan kasten öldürme suçuna teşebbüsten ceza verilmesi gerektiğine, bunun dışında katılana yönelik olası kastla yaralama suçundan ayrıca mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabet bulunmadığına hükmedilmiştir. Bu hat, kasten öldürme suçunun en ağır suç olarak kalmasını, yaralama neticelerinin ise 44. madde içinde erimesini benimser.
Çelişki iddiası: 10.12.2013 (1572-600)
Ceza Genel Kurulunun bu içtihat hattının, aynı Kurulun 10.12.2013 tarihli ve 1572-600 sayılı kararıyla çeliştiği iddia edilmiştir. İlgili kararda sanığın kardeşini öldürmek amacıyla av tüfeğiyle değil tabanca ile iki el ateş ettiği, hedefte sapma sonucu kardeşinin yanında bulunan yengesinin olası kastla yaralandığı olayda; sanığın birden çok kez ateş etmesi ve bu atışlardan sadece birinin hedef dışındaki kişiye isabet etmesi, diğer atışın müstakilen hedefteki kişiye isabet ettirmek amacıyla yapılması, iki ayrı ihlal arasında kısa da olsa bir zaman aralığı bulunması karşısında, failin eyleminin hukuki anlamda tek fiil sayılmasının mümkün olmadığı, bu nedenle TCK’nın 44. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığına karar verilmiştir. Kurul, bu kararın çelişki oluşturmadığını; anılan olayın inceleme konusu olaydan farklı şekilde gerçekleştiğini ve somut olayla kıyaslanamayacağını açıklamıştır. Özetle: Çok atışlı olaylarda tek fiil bulunmadığından 44. madde devreye giremez; tek atışlı olaylarda ise tek fiil vardır ve farklı neviden fikri içtima uygulanır.
1. CD kararları ve değişim
Yargıtay 1. Ceza Dairesince de hukuki anlamda tek fiil gerçekleştirilen benzer olaylarda TCK’nın 44. maddesinin uygulanması gerektiğine dair kararlar verildiği görülmektedir. Kararda anılan bu içtihatta, sanığın hedefe karşı hareketinin hukuki anlamda tek bir fiil olduğu, bu fiille birden fazla suçun işlendiği ve farklı neviden fikri içtima şartlarının oluştuğu kabul edilmiştir. Ancak son yıllarda 1. Ceza Dairesince, tek bir fiille öldürme ve yaralama suçlarının birlikte oluştuğu olaylarda gerçek içtima kuralının uygulanması gerektiği yönünde kararlar da verilmiştir. Nitekim Daire, uyuşmazlığa konu somut olaya ilişkin 20.05.2019 tarihli ve 1600-2858 sayılı kararında görüş değiştirerek fikri içtima koşullarının oluşmadığına karar vermiş; 24.09.2019 tarih ve 1908-3880 sayılı kararda da tek atışın iki ayrı mağduru farklı şekilde yaralandığı olayda, TCK 44’ün uygulanabilmesi ve tek bir fiilden söz edilebilmesi için yalnızca hareketin değil, neticenin de tek olması gerektiği belirtilerek önceki uygulamadan farklı şekilde karar verilmiştir.
Ceza Genel Kurulu bu gelişmeyi, 5237 sayılı TCK’nın yürürlüğe girdikten sonra “neticenin, fiilden ayrı olarak suçun maddi bir unsuru olduğu” düşüncesinden hareketle, hukuki anlamda tek bir fiil ile öldürme ve yaralama suçlarının oluşmasına neden olan failin TCK’nın 44. maddesi gereğince en ağır cezayı öngören öldürme suçundan cezalandırılması gerektiği şeklindeki istikrarlı uygulaması açısından değerlendirmiş; Dairenin aynı konuda verdiği farklı kararların bu istikrarlı hatla uyumsuz olduğunu ortaya koymuştur. Kurula göre, neticeyi fiilin içinde değerlendiren 765 sayılı TCK döneminde oluşturulan içtihatların da yeni Kanunun yürürlüğe girmesiyle geçerliliği kalmamıştır.
Sonuç: en ağır suçtan ceza
Gelişen olayda sanığın yalnızca maktulu öldürme kastıyla hareket ederek tek atış yaptığı, av tüfeğinden çıkan saçma tanelerinin isabet etmesiyle yaralanan katılan ve şikâyetçiye yönelik eylemini ise olası kastla gerçekleştirdiği, bu nedenle sanığın olası kastla yaralama suçunu işlediği anlaşılmıştır. Failin mağdur sayısınca ayrı ayrı cezalandırılacağına ilişkin TCK’nın 43/3. maddesindeki istisnai hükme 44. maddede yer verilmediği de gözetilerek, kıyas veya genişletici yorum yoluyla kişi hak ve hürriyetlerinin aleyhine uygulama geliştirilemeyeceği yönündeki evrensel hukuk ilkeleri ile Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış uygulamaları birlikte değerlendirilmiş; bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren sanık hakkında TCK’nın 44. maddesinin uygulanması ve meydana gelen suçlardan en ağırı olan maktulu kasten öldürme suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği hâlde, ayrıca olası kastla yaralama suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulmasının isabetli olmadığı sonucuna varılmıştır.
Buna göre yerel mahkemenin direnme kararına konu olası kastla yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri, TCK’nın 44. maddesine aykırı davranılması isabetsizliğinden bozulmuştur. Olası kastla yaralama hükümlerinde temel cezanın en üst hadden tayin edilmesinin isabetli olup olmadığına dair uyuşmazlık konusu ise, bu suçlardan mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı için değerlendirilmemiştir. Ayrıca Ceza Genel Kurulunca 22.01.2019 tarih ve 257-29 sayı ile katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin reddine karar verilmiş olması karşısında aleyhe yönelen temyiz bulunmaması nedeniyle, sanığın toplam ceza miktarı üzerinden KAZANILMIŞ HAKKI GÖZETİLMİŞ, dosya mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmiştir.
Karar, 03.12.2019 tarihli birinci müzakerede birinci uyuşmazlık bakımından oy birliğiyle alınmış; ikinci uyuşmazlık bakımından yasal çoğunluk sağlanamadığından 28.01.2020 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla sonuçlandırılmıştır. Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Kurul üyesi ayrıntılı gerekçeyle, beş Kurul üyesi ise benzer düşüncelerle karşı oy kullanmıştır. Özetle karşı oylara göre TCK’nın 44. maddesindeki “fiil” kavramı neticeyi de kapsar; tek atışla oluşan ölüm ve yaralanma neticelerinin çokluğu ile kasten öldürme ve kasten yaralama suçlarının 43/3 istisnası içinde bulunması karşısında fikri içtima koşulları oluşmamakta, olası kastla yaralama suçlarından mahkûmiyete ilişkin direnme kararı bu yönüyle isabetli olmaktadır.
Uygulamadaki sonuçlar
- Tek atış–çok atış ayrımı belirleyicidir. Tek atışta hedefe yönelen eylem hukuki anlamda tek fiil kabul edilir ve TCK 44 uygulanır; birden çok atış, ayrı ayrı ihlaller ve ihlaller arasında zaman aralığı bulunduğunda tek fiil sayılmasının mümkün olmadığı, bu nedenle farklı neviden fikri içtima şartlarının oluşmadığı kabul edilir.
- Olası kast yaralama yönünden ayrıca değerlendirilir. Asıl hedefe yönelik doğrudan kast, üçüncü kişilere isabet alma ihtimalinin öngörülmesine dayalı olası kasttan ayrılır. Bir suçun olası kastla işlenmesi ile doğrudan kastla işlenmesi aynı suç sayılır; ancak ölüm ve yaralanma birbirinden farklı suçlar oluşturur ve kasten öldürme ile kasten yaralama suçlarının farklı suçlar olduğu açıktır.
- Teşebbüs + yaralama kombinasyonunda da sonuç aynıdır. Öldürme kastıyla atılan atışta hedef kişi ölmezse kasten öldürme suçuna teşebbüs, aynı atışla üçüncü kişi yaralanırsa olası kastla yaralama oluşur; 44. madde uyarınca en ağır cezayı gerektiren suçtan ceza verilir, yaralama yönünden ayrıca hüküm kurulmaz.
- Yaralama hükümlerinde ceza tayini sorunu gündemden düşer. Fikri içtima uygulandığında olası kastla yaralama suçundan hüküm kurulamayacağı için, bu hükümlerde temel cezanın hangi haddeden tayin edileceği uyuşmazlığı da incelenmez.
- Somut olayın gerçekleştiği il fark yaratmaz. Benzer bir olayın Antalya’da ya da Türkiye’nin başka bir ilinde gerçekleşmesi sonucu değiştirmez; belirleyici olan, atışın tek mi çok mu olduğu ile kastın ölüm ve yaralanma yönünden nasıl kurulduğudır. Yargılamanın her aşamasında ceza hukuku perspektifinden dosya özelinde değerlendirme yapılması gerekir.
Yumruk Sonucu Kalp Krizi: BTM–NSA Ayrımı ve Taksirle Ölüm (CGK 2016)
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.04.2016 tarihli kararı, tek yumruk vuruşunun kalp krizi ve ölümle sonuçlanması hâlinde vasıf tayinini üç soruya bölerek incelemektedir: (i) eylemin haksız tahrik yönünden değerlendirilebileceği, (ii) ölüm yaralanmanın tabiî seyri içinde geliştiği ve taksirle ölüme sebebiyet verme suçunun oluştuğu, (iii) yaralanma yönünden hayati tehlikeye ilişkin bulgu yoksa basit kasten yaralama (TCK m. 86/1) hükümlerinin uygulanacağı yönündedir. Karar, vücut direncinin ve bilinen rahatsızlığın sonucu ağırlaştırmasının tek başına neticeyi ağırlaştırmadığı, sanığın öngörülebilirlik sınırlarının belirleyici olduğu yönündeki yerleşik yaklaşımı CGK düzeyinde pekiştirmektedir. Maskelemiş karar metni (PDF)
Sıkça Sorulan Sorular
Tek atışla bir kişi ölür bir kişi yaralanırsa hangi suçtan ceza verilir?
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış uygulamasına göre, tek atış hukuki anlamda tek fiil oluşturur ve TCK’nın 44. maddesi gereğince farklı neviden fikri içtima şartları oluşur. Fail, meydana gelen suçlardan en ağır cezayı gerektiren kasten öldürme suçundan (hedef ölürse tamamlanmış suç, ölmezse teşebbüsten) cezalandırılır; olası kastla yaralama suçundan ayrıca hüküm kurulmaz. Bu sonuca CGK 2019/350 E., 2020/30 K. sayılı kararda oy çokluğuyla varılmıştır.
TCK 43/3 istisnası neden 44. maddeye uygulanmaz?
TCK’nın 43. maddesinin 3. fıkrasındaki “Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz” hükmü, zincirleme suç ve aynı neviden fikri içtima (43/2) bakımından düzenlenmiştir. Benzer bir istisna, farklı neviden fikri içtimayı düzenleyen 44. maddede yer almamaktadır. Suçta ve cezada kanunilik ilkesi gereğince suç ve ceza içeren hükümler kıyasa ve genişletici yoruma elverişli olmadığından, kanunda açıkça öngörülmeyen bir istisnanın 44. madde için kabulü mümkün değildir.
Birden çok atışta farklı neviden fikri içtima uygulanır mı?
Kural olarak uygulanmaz. CGK’nın 10.12.2013 tarihli ve 1572-600 sayılı kararında açıklandığı üzere, failin birden çok kez ateş etmesi, atışlardan yalnızca birinin hedef dışındaki kişiye isabet etmesi ve iki ayrı ihlal arasında zaman aralığı bulunması, eylemin hukuki anlamda tek fiil sayılmasını olanaksız kılar. Tek fiil bulunmadığından TCK 44’ün uygulanma şartları oluşmaz ve suçlar gerçek içtima kurallarına göre ayrı ayrı değerlendirilir.
Öldürmeye teşebbüs ile olası kastla yaralama birlikte oluşursa?
Hedef alınan kişi ölmemişse, ona yönelik eylem kasten öldürme suçuna teşebbüs; aynı atışla yaralanan üçüncü kişi yönünden ise olası kastla yaralama oluşturur. İki suç farklı suçlar olduğundan TCK’nın 44. maddesi uygulanır ve fail bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan, yani kasten öldürmeye teşebbüsten cezalandırılır; yaralama yönünden ayrıca mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabet bulunmaz (YCGK 18.10.2018, 158-444; YCGK 05.02.2019, 310-62).
En ağır suç nasıl belirlenir?
TCK 44’te yer alan ifadenin ölçüsü, suçların kanuni tanımlarına bağlı ceza miktarlarıdır. Kasten öldürme (TCK 81) ve nitelikli kasten öldürme (TCK 82) ile kasten yaralama (TCK 86) ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama (TCK 87) suçlarının farklı suçlar olduğu kabul edilir; bu suçlar arasında karşılaştırmada kasten öldürme, en ağır cezayı gerektiren suç olarak öne çıkar. Fail bu suçtan cezalandırılır, diğer neticeler fikri içtima içinde erir.
Kaynaklar
- Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 28.01.2020 günü ikinci müzakere, 2019/350 E., 2020/30 K. (oy çokluğu); 1. Ceza Dairesi ile direnme kararı arasındaki uyuşmazlık; birinci uyuşmazlık (TCK 53 ve haksız tahrik) oy birliğiyle, ikinci uyuşmazlık (TCK 44 fikri içtima) oy çokluğuyla çözülmüştür (maskelemiş nüsha, 60 sayfa).
- Karar metninin sayfa dağılımı: künye ve olay s. 1; içtihat incelemesi ve doktrin s. 5–43; çoğunluk çözümü ve karşı oy s. 43–60.
- Kaynak metin içinde anılan kararlar: YCGK 03.12.2013 (1569-575); YCGK 18.10.2018 (158-444); YCGK 05.02.2019 (310-62); YCGK 10.12.2013 (1572-600); CGK 22.01.2019 (257-29); AYM 08.10.2015 (140-85, R.G. 24.11.2015, 29542).
- Kanun maddeleri: TCK m. 21, 29, 43, 44, 53, 54, 62, 81, 86, 87; Anayasa m. 38; AİHS m. 7.
- Doktrin atfı: karar içinde anılan, netice kavramı ile fikri içtima öğretisine ilişkin öğreti görüşleri ve inceleme eserleri.
Bu makale bilgilendirme amaçlıdır ve hukuki danışmanlık niteliği taşımaz; somut olayınız için bir ceza hukuku avukatına başvurmanız önerilir.
===BODY===